zondagskind

Donderdag 17 juni.. Dé dag des oordeels. Chagrijnig. Vervelend. Zenuwachtig.

Ik kon me werkelijk nergens mee bezig houden. Ik ben nog even naar de stad geweest, en ik heb nog een nieuwe jurk gekocht, maar de aandacht lag toch echt ergens anders.

Tussen 16.30u en 18.00u konden ze bellen. En ‘ze’ belden alleen als je gezakt was. Wie die ‘ze’ precies waren wist ik niet eens. Maar dat was ook niet belangrijk, ik wilde gewoon níet gebeld worden.

16.30u. Ik zat achter de computer, mijn mobiel naast me, de huistelefoon binnen handbereik. Ik was er klaar voor! Mama flikkerde frietjes in de frituur, maar ik moest de telefoon afwachten. Continue in contact met mensen met eenzelfde probleem en stressniveau. Twitterend, msnnend, hyvend, etc. Vroeger moet dat toch heel anders zijn geweest… Maar het was reuzespannend. Het eerste kwartier ging de telefoon niet. Het tweede kwartier ging de telefoon niet. Ik besloot te proberen om mijn frietjes te eten.

17.30u. Mijn frikadel-speciaal lag klaar, maar ik wilde toch even snel op de computer kijken of mensen al iets meer wisten. Even kijken op de Norbertus-site… en ja hoor! Daar stond een link naar de lijst met geslaagden.

In complete paniek en stress ging ik de namen langs van het VWO lijstje. Mijn naam stond er niet tussen. Mijn paniek werd ingeruild voor fanatisme toen ik zag dat ik naar het Atheneum lijstje zat te staren. Ik keek verder en zag het Gymnasiumlijstje met daarin ook mijn naam. Zomaar ertussen. Zo raar!

Op dat mooie moment kon ik niets anders dan compleet in tranen uitbarsten. De stress en spanning van de dag had mijn emotionele balans een beetje uit evenwicht getrokken, denk ik.

Nadat de hele familie was ingelicht onstond een er wervelwind van: slingers, cadeautjes, champagne, kaarten, buurmensen die aan de deur stonden, vlaggen, en natuurlijk de frikadel speciaal. Die lag daar maar, koud en alleen. En zo ontdekte ik dat ‘frikadel en champagne’ een hele slechte combinatie is.

Morgenmiddag is de diploma-uitreiking. Ik had niet gedachte dat het me zo makkelijk, en zo snel, af zou gaan. Misschien ben ik, zoals mijn ouders altijd beweren, inderdaad wel gewoon een zondagskind.

Klaar!

Ik ben d'r helemaal klaar mee! Frans is nu ook achter de rug. Helaas was het merendeel van de teksten op dit leesexamen een beetje aan de saaie kant. En een tegenvaller, die ik al had kunnen zien aankomen, was dat alle vragen ook in die práchtige Franse taal.
De onderwerp waren ook niet zo boeiend. Afgezaagde onderwerpen als, 'De Franse taal' & de 'Tour de France' kwamen weer aan bod. Één tekst ging over vissen, en over de nadelen van vis in je menu... superspannend natuurlijk. *ahum*
Je had bij dit examen ook gerust een atlas mee mogen nemen. Bij vraag 1 liep ik bij gebrek aan een kaart van Frankrijk al vast namelijk. Waarom zit er niet een miniatuurkaartje achterin je pocketwoordenboek trouwens? Dat had me net iets meer zekerheid gegeven.

Het was stervenskoud in de gymzaal. De eerste keer dat ik geen vest meeneem naar een examen, zetten ze alle ramen open. Mevrouw Wijnen bood me nog haar vest aan, maar dat heb ik, dankbaar (JA ECHT!), afgeslagen.

Vandaag had ik alleen maar snoep bij. Fruitella's, pure chocolade, en meer van dat geneuzel. En powerdrink natuurlijk! De hoeveelheid suiker, koffie, caffeïne en taurine, die ik tijdens mijn examen naar binnen heb gewerkt, maakte dat de gemiddelde ADHD-er mij zou vragen IN VREDESNAAM eens STIL te zitten. Ik klappertandde vandaag niet álleen van de kou.

Maar! Het zit er dus op! Nu rest mij niets anders dan te hopen op een goede afloop. Nu mag ik ontstressen, en bedenken waar ik allemaal mee bezig was voor de examens. Het leven gaat weer verder.

Ik laat nog wel weten of ik geslaagd of gezakt ben, of dat ik een herexamen heb, of moet doen. Dat vind ik wel zo netjes van mezelf.

Engels 28 mei

Gezellig weer, met de hele groep bij elkaar, want Engels heeft natuurlijk iedereen. In de sporthal, ook nog met de natuurkunde klassen van de Havo. Het een-na-laatste examen. Heel zenuwachtig was ik niet. Engels is wel een beetje mijn ding.

Ik wil eventjes iets zeggen over de chocolade die ik bij had. Ik had van die giraffe-nekken, en van die olifantentanden bij. Van die stengels met crispjes. Witte en melkchocolade. Het examen begon en mijn chocolade was op. Fijn. XD

Er zaten wel een aantal mooie teksten en vragen in het examen. Makkelijke, maar ook echte doordenkers. Dit is het eerste examen waarbij ik, zelf, geklaagd heb. Over vraag drie. Ik was het niet eens met het antwoord. Dus, dan ga je klagen!

Volgens mijn eigen controle heb ik zo rond de 7,5. Prima natuurlijk, want dan eindig ik netjes met een afgeronde 8 voor engels. ^.^

Economie 27 mei, een echte tranentrekker

Oké. Dit was het dan. Mijn kans op slagen is vandaag de grond in getrapt. Ik heb er echt een verschrikkelijk slecht gevoel over. Ik begreep er werkelijkwaar geen klap van. Wat een rotexamen! Maar ik heb ook niemand met een uitgesproken positief gezicht naar buiten zien gaan.
Ik was zo zenuwachtig voor dit examen, ik sta namelijk voor economie een 5,8 ofzo. Dat betekent, dat ik niet zo veel gekke dingen mocht doen bij dit examen. Het was de bedoeling dat ik hiervoor minstens een 5,5 zou halen. Nou. Dat zit er ècht niet in. Ik heb me zelden zo rot gevoeld. Gelukkig had ik daarstraks niet veel tijd om ten onder te gaan in mijn zee van zelfmedelijden, want ik moest meteen werken. Nu heb ik echter weer tijd om erover na te denken. En dat is niet zo handig.

True, ik heb overal iets ingevuld. Maar bijna alle antwoorden waren onvolledig omdat ik het einde en het begin niet aan elkaar kon breien. Ik begrijp gewoon helemaal niets van economie! Ik heb dat inzicht niet. Stel nu, dat ik een economie herexamen zou moeten doen, dan zou ik het gewoon, dat weet ik nu al, weer niet halen.

Ik hoop op een hele soepele normering. Eentje waarbij bij iedereen gewoon 3 punten extra worden geteld. Lijkt me ideaal..

Kunstgeschiedenis 26 mei

Nou heb ik vandaag toch minstens 10 minuten na zitten denken over de naam van de tekenleraar! Was het nu Maatjes, of Maatjens? Na die 10 minuten heb ik gekozen voor Maatjens. Omdat Maatjes me te veel deed denken aan haring, ofzoiets. Waar je je al niet mee bezig kunt houden tijdens een examen...

Kijk, ik ben de examens al weer een tijdje beu, maar vandaag is gebleken dat ook de leraren er met de pet naar gaan werpen. Vandaag was niet eens de moeite genomen voor echt gedicht. Toen we er een eisten, (ja, zo zijn we dan weer wel), kregen we een afgeraffeld 'Ben je boos, Pluk een roos' gedicht.

We zaten alleen met ons tekenklasje in die enorme gymzaal. En dat was natuurlijk reuzegezellig. Diego deelde vantevoren nog Kinder-chocolade uit. Nomnomnom. ^.^

Ik zat deze keer helemaal vooraan, dus ik mocht voor onze hele klas controleren of mevrouw Renne het juiste examen in haar handen had. Nadat ik dat, na uitvoerige bestudering (natuurlijk), had beaamd, pakte ze de briefopener. Hiermee ging ze, met gevaar voor eigen (en voor mijn!) leven, de enveloppen open staan rukken. Levensgevaarlijk... Dus ik ben maar een stukje naar achteren gaan zitten...

Het examen zelf is volgens mij best goed gegaan. Ik heb het nog niet nagekeken, want de antwoorden staan nog niet op internet, bizar genoeg. En er waren prachtige kleurenafbeeldingen bij. Het was ruim binnen de 2,5 uur die we ervoor kregen, af te maken.

Nu nog even belachelijk veel dingetjes in mijn rekenmachine zetten voor economie morgen. Dan kan het feest beginnen, want voor Engels en Frans, 2x een leestoets, kun je niet leren.

Wiskunde na een zonnig pinksterweekend

Dinsdag 25 mei, gisteren dus, had ik mijn WiskundeC examen.
Ik was belachelijk zenuwachtig. Ieder theorie blokje van alle, ongeveer 20, hoofdstukken, had ik in mijn Grafische rekenmachine gezet. Handmatig. Dodelijk werk was dat. Ik kon ondertussen sneller op dat ding typen dan op mijn telefoon.
Bijkomende heerlijkheid was ook dat het het weekend voor het examen super lekker weer was. Iedereen naar het zwembad. Ik achter mijn rekenmachine. O.0

Maar al het gezeur op een stokkie, het examen was 's middags en dat was echt heerlijk relaxed. Lekker thuis eten, en op 't schooltje elkaar de stuipen op het lijf jagen met hoofdstukken die niet geleerd of vergeten zijn. Heerlijk.

Het examen vond plaats in de collegezaal, wiskunde C zat bij wiskunde B. Wiskunde C is trouwens de oude wiskunde A1. Lekker 'simpel' dus.
Maar, mevrouw Wijnen begon met het gedicht... Voor mij schrikt Diego van iets en steekt meteen zijn vinger op. Het gedicht wordt onderbroken voor zijn vraag.

Diego was namelijk zijn rekenmachine vergeten... Of hij die nog even mocht pakken! Hij rent heen en weer en iedereen ligt dubbel. Het gedicht gaat verloren in zenuwachtig gelach en de examens worden uitgedeeld.

Het examen was makkelijker dan ik had gedacht. En dat was wel fijn, want voor wiskunde moet ik toch wel een voldoende (kunnen) halen. Er zaten ook vragen in waarbij ik dacht: "Oké, nemen ze ons wel serieus?". Op de vraag waarom de groeigrafiek van een boom waarschijnlijk begon bij (0,0) antwoordde ik zonder te twijfelen met. "Die boom, die begon als pitje in de grond, en dan heeft de boom dus nog geen leeftijd, en nog geen hoogte." Als je zo vragen kunt beantwoorden, dan weet je waarom je voor WiskundeC hebt gekozen.
Ik heb niet nagekeken, en dat ben ik ook niet van plan. Ik ben niet eens benieuwd!

Dag 5 examen 3 --> Geschiedenis

Onderwerpen: Nederland in de Gouden en Zilveren eeuw & Vietnam.
Leuke onderwerpen, god-dank geen 1e of 2e Wereldoorlog. Maar het zijn wel hele grote/ veelomvattende onderwerpen. Bij Vietnam hoort namelijk (natuurlijk) ook de Koude Oorlog, De Korea Oorlog en het eind van WOII. Geen probleem allemaal, want het is best interessant.
Ook over de Gouden eeuw hoor je me niet klagen. Al was dat een stuk minder spannend. Leren over wat boertjes in die tijd allemaal op hun land hadden staan is nou niet echt heel opwindend...

21-05-2010, 8.59u:
De toetsen zijn uitgedeeld en liggen nog dichtgeklapt op de tafels. Niemand mag nog kijken. Met zijn allen tellen we (in stilte natuurlijk) de seconden op de klok.
21-05-2010, 9.00u:
De geschiedenisleraar rukt fanatiek zijn boekje open en begint de eerste vragen te lezen. Iedereen om me heen doet verwachtingsvol zijn/haar boekje open. Ik blijf nog eventjes naar de leraar kijken, want zijn gezichtsuitdrukkingen spreken altijd boekdelen. Tijdens het lezen van de eerste bladzijde trekt hij 3keer een moeilijk/verwrongen/verbaasd/ontsteld gezicht. De tweede bladzijde ondergaat een uitdrukkingsloze behandeling. De laatste paar bladzijden bekijkt hij met een glimlach en hij knikt terwijl hij het vragenboekje sluit. Ik weet genoeg. Ik begin, en sla met een gerust hart de eerste 2 vragen over.

Naar mijn gevoel ging het examen vlekkeloos. Ik was ruim op tijd klaar. Om 11.30u. al, een half uur voor het eind. Uiteindelijk heb ik ook overal iets ingevuld. Dus ik ging met een heerlijk gevoel naar huis.
Het nakijken was echter niet zo'n succes. Ik heb overal, hoewel ik het ook overal goed heb weten te beargumenteren, een vrijwel compleet ander antwoord. Eigenlijk heb ik dat bij iedere geschiedenistoets wel, maar met mijn argumentaties weet ik me, meestal, overal uit te redden met een fatsoenlijk cijfer. Of dat op zo'n centraal examen ook geldt weet ik niet, maar ik vermoed dat de leraar en de 2e corrector over mijn toets wel eventjes moeten overleggen. Gelukkig heb ik een geweldige leraar, die niet zomaar omver te lullen is. Dus wie weet. Ik sta er prima voor bij geschiedenis, maar het zou jammer zijn als dat hierdoor teniet gedaan wordt.

De koffie was vandaag trouwens precies warm genoeg. <3!

Dag 2 Latijn

Latijn. Een vak naar mijn hart. Of niet...... Latijn is zo'n vak, waarbij je, tijdens het maken van je examen denkt: "Oi! Dit gaat helemaal goed komen!". En het is ook zo'n vak waarbij je bij het bespreken achteraf beseft dat je er geen brood van gebakken hebt.

Ik heb ook vanaf vandaag eurlog met het woord: Liberorum. In mijn hoofd kwam, bij het zien van dit woord, niets op wat níet met 'vrijheid' te maken had. En dat was niet zo handig. Want het ging hier (natuurlijk) om de genitivus pluralis van 'liber', oftewel 'kind'. Dat is makkelijk te vertalen als 'van de kinderen'.
Maar stel nu dat je ervan uitgaat dat het liberorum iets met vrijheid te maken heeft... Het werd bij mij een uiterst maffe tekst, want het woord kwam 3 of meer keer voor in de tekst. Ik vertaalde erop los. "van de vrijen" "van de vrijheden" "van de vrijers". Ik denk dat de examinatoren die dit na gaan kijken óf in lachen uit gaan barsten, óf juist in tranen.

Maar nu ben ik dus vooral veel aan het zeuren over het vertalingsgedeelte. (dat ook nog iets te lang was trouwens) Het inhoudsgedeelte ging echter wel best aardig. Niet stuitend goed. Maar toch wel een voldoende denk ik. Voor het vertaalgedeelte waren 37 punten te behalen en voor het inhoudsgedeelte ook 37. Als je dus het inhoudsgedeelte perfect hebt gedaan, en het vertaalgedeelte bagger, zou je nog steeds een 5 kunnen halen... Eerst zien dan geloven.

Vrijdag geschiedenis. En mijn grenzeloze optimisme is van Pratchett's schijf geflikkerd.

Centraal Examen, dag 1

Poeh, helemaal uitgeput. Zo'n Nederlands examen vreet aan je energieopslag!

Sowieso vreet je veel tijdens 3 uur examen. Ik wel althans! Pure Chocolade, 2 Boterhammen, 3 Sultana koeken, 1 fles powerdrink. Nounou. Je zou bijna denken dat ik nog een marathon moest rennen. Maar.... dat is gelukkig niet zo.

Oja! We kregen ook nog koffie of thee! Wat een luxe! Dan zit je 6 jaar op het Norbertus, komen ze nu pas aan met GRATIS koffie en thee. Wonderlijk.
En al was de koffie enigszins koud, ik hoop toch dat ze morgen weer langs komen met die zilveren kan.

Ik heb net mijn Nederlands nagekeken. En ik was er nog zo van overtuigd dat ik dat niet ging doen! Gelukkig heeft het gunstig uitgepakt.
Bij Nederlands kun je volgens mij alleen het eerste deel nakijken. Het tweede deel is namelijk een samenvatting schrijven. Bij het eerste deel heb ik, volgens mijn soepele nakijkpatroon, 21 punten behaald. 21 punten van de 26. Prima denk ik zo. Nu hoef ik alleen nog maar te hopen dat ik de samenvatting niet verpieterd heb, maar dat zal ook wel loslopen.

Ik was trouwens de hele tijd giechelig, zeker in het begin. Iedereen was namelijk zenuwachtig, maar de leraren spanden (natuurlijk) de kroon. De Coördinatrice die hakkelend het gedicht voorlas dat ons moest kalmeren. (Ik heb er geen drol van meegekregen. ) En een andere leraar die tergend langzaam die envelop met examens openmaakte. Hilarisch.
Jammer was wel dat de sportzaal niet gezellig was ingericht... Een plantje hier en daar was wel leuk geweest. ;-)

Iedereen had netjes haar schoenen met hakken thuisgelaten. Bewust. Omdat het anders zo'n teringherrie maakt. Loopt er 3 uur lang zo'n mevrouwtje, van NEDERLANDS NOTA BENE, te klikklakken tussen de tafels. Enigszins frustrerend... Zouden ze daar bij de LAKS iets mee kunnen? XD

En het was natuurlijk reuze gezellig om met een leraar naar het toilet te gaan. Ik vond ook dat ik die kans niet mocht laten schieten, dus hoewel ik niet heel nodig moest, ben ik toch maar gegaan. Uitgebreid mijn handen gewassen natuurlijk. hahaha!

Morgen latijntje. Ik ben benieuwd of dat ook zo gezellig gaat worden!

Ribbit

Kliederen met papa

Uitkijken naar het weekend.

Maandag. En nu al zin in het weekend....
Niet omdat het vandaag nou zo zwaar was, maar onder andere omdat het afgelopen weekend een beetje dramatisch was.
Ik heb veel geleerd voor de toetsweek die woensdag begint, veel voor me uit gestaard, veel niets gedaan. Dramatisch danswedstrijdje tussendoor. Genoeg voor de doorsnee optimist om eens lekker bij de pakken neer te gaan zitten.
Maar komend weekend ga ik heerlijk uit, keihard. Ik heb er zin in. Dat gaat me wel door het weekje slepen. En zondag eieren zoeken bij oma, ze had namelijk de paashaas al gesignaleerd... =D

De koe

Een koe, dat is een dier mijn kind,

Wit met zwart gevlekt haar vacht,

Haar staart die slaat ze in de wind,

En haar poep is lekker zacht.

© Renée

Geniaal broertje

Daarnet was het weer zover, een prachtige misunderstanding aan de keukentafel. Mijn jongste broertje, Camiel, (6 jaar) was even helemaal van zijn stuk.
Mijn mama vertelde net, in het algemeen, dat oma morgenavond komt. Waarna Camiel vraagt: "Wanneer komt oma"? (Hij is het enige blondje bij ons in het gezin, dus gewoonlijk steken we het daar op). Mama: "Morgenavond". Waarop Camiel voorzichtig vraagt: "Is dat vandaag?"...

Eigenlijk denk ik dat het ventje gewoon té hárd nadenkt. Hij drijft ons wel vaker tot hoofdpijn met moeilijke vragen, maar dat is dan meestal 's ochtends.
Stel, mama zegt 's avonds tegen Camiel: "morgen moet je weer naar zwemles", dan vraagt Camiel de volgende ochtend aan de ontbijttafel: "Is het vandaag morgen?"

Nu we, de rest van het gezin, er wat langer over na hebben gedacht, denken we het antwoord te weten.
"Ja, vandaag is het morgen, als het gísteren morgen was."

teddybeer

Was ik maar een teddybeer,

Dat zou me wel wat lijken,

Om niet continu op en neer,

Maar altijd recht vooruit te kijken.



© Renée

naderende examens.

De examens komen eindelijk dichterbij. Heel spannend, eng, bijzonder, maar ook gewoon leuk natuurlijk.



Eigenlijk moet je het gewoon zien als een quiz. Eentje waarmee je veel geld kunt verdienen. zoals lotto weekend miljonairs. Het is zelfs nog leuker dan LWM, want je weet van tevoren al waar de vragen over zullen gaan! Dus kun je je voorbereiden om zo dicht mogelijk bij dat miljoen in de buurt te komen.

Nadeel is natuurlijk wel dat je bij je examens geen hulplijnen in kunt schakelen. ---Zou wat zijn, als je tijdens je Nederlands examen plotseling je moeder gaat bellen. XD--- Al mag je bij veel vakken wel je grafische rekenmachine gebruiken, die je natúúrlijk volpropt met de meest nutteloze info uit je economie-samenvatting...



Ook denk ik dat er tijdens de examens een speciaal gevoel van saamhorigheid zal ontstaan. Met de groep in één zaal en iedereen probeert dezelfde vragen te beantwoorden. Gezellig toch?
En er wordt aangeraden om vooral eten en drinken mee te nemen. Nou! Super! Al weet ik niet of ze daar nog zo happy mee zijn als ik daar aankom met mijn frietje oorlog. Nouja, we zien wel.

de schaamstruik

De 'schaamstruik' ook wel de 'arbuscula genânta'. Is al zo oud als de mens. In vele oude geschriften komt deze gehate en geliefde struik terug. In de bestseller 'de bijbel' hebben ze zelfs een koddige variatie gemaakt, waarbij de struik zelfs in de hens werd gezet.

Maar ik gebruik hem op een andere manier. Bij mij is het zo'n vervelende prikkelbos waarin je afval flikkert en waarin zelfs de dapperste, fanatiekste gemeentewerkers het afval zouden negeren. Gewoon omdat er simpelweg geen beginnen aan is.

Nee, dit is mijn struik, die waarschijnlijk regelmatig ook behoorlijk beschamend zal worden. En misschien nu al beschamend is. Hier dump ik al mijn gebruikte verbale-incontinentie-luiers.

Zo ben ik bijvoorbeeld uitermate blij met de naam van mijn blog, alleen al omdat het uiteindelijk geen schaamPruik is geworden. Want dát zou echt genânt zijn..