Wiskunde na een zonnig pinksterweekend

Dinsdag 25 mei, gisteren dus, had ik mijn WiskundeC examen.
Ik was belachelijk zenuwachtig. Ieder theorie blokje van alle, ongeveer 20, hoofdstukken, had ik in mijn Grafische rekenmachine gezet. Handmatig. Dodelijk werk was dat. Ik kon ondertussen sneller op dat ding typen dan op mijn telefoon.
Bijkomende heerlijkheid was ook dat het het weekend voor het examen super lekker weer was. Iedereen naar het zwembad. Ik achter mijn rekenmachine. O.0

Maar al het gezeur op een stokkie, het examen was 's middags en dat was echt heerlijk relaxed. Lekker thuis eten, en op 't schooltje elkaar de stuipen op het lijf jagen met hoofdstukken die niet geleerd of vergeten zijn. Heerlijk.

Het examen vond plaats in de collegezaal, wiskunde C zat bij wiskunde B. Wiskunde C is trouwens de oude wiskunde A1. Lekker 'simpel' dus.
Maar, mevrouw Wijnen begon met het gedicht... Voor mij schrikt Diego van iets en steekt meteen zijn vinger op. Het gedicht wordt onderbroken voor zijn vraag.

Diego was namelijk zijn rekenmachine vergeten... Of hij die nog even mocht pakken! Hij rent heen en weer en iedereen ligt dubbel. Het gedicht gaat verloren in zenuwachtig gelach en de examens worden uitgedeeld.

Het examen was makkelijker dan ik had gedacht. En dat was wel fijn, want voor wiskunde moet ik toch wel een voldoende (kunnen) halen. Er zaten ook vragen in waarbij ik dacht: "Oké, nemen ze ons wel serieus?". Op de vraag waarom de groeigrafiek van een boom waarschijnlijk begon bij (0,0) antwoordde ik zonder te twijfelen met. "Die boom, die begon als pitje in de grond, en dan heeft de boom dus nog geen leeftijd, en nog geen hoogte." Als je zo vragen kunt beantwoorden, dan weet je waarom je voor WiskundeC hebt gekozen.
Ik heb niet nagekeken, en dat ben ik ook niet van plan. Ik ben niet eens benieuwd!