Latijn. Een vak naar mijn hart. Of niet...... Latijn is zo'n vak, waarbij je, tijdens het maken van je examen denkt: "Oi! Dit gaat helemaal goed komen!". En het is ook zo'n vak waarbij je bij het bespreken achteraf beseft dat je er geen brood van gebakken hebt.
Ik heb ook vanaf vandaag eurlog met het woord: Liberorum. In mijn hoofd kwam, bij het zien van dit woord, niets op wat níet met 'vrijheid' te maken had. En dat was niet zo handig. Want het ging hier (natuurlijk) om de genitivus pluralis van 'liber', oftewel 'kind'. Dat is makkelijk te vertalen als 'van de kinderen'.
Maar stel nu dat je ervan uitgaat dat het liberorum iets met vrijheid te maken heeft... Het werd bij mij een uiterst maffe tekst, want het woord kwam 3 of meer keer voor in de tekst. Ik vertaalde erop los. "van de vrijen" "van de vrijheden" "van de vrijers". Ik denk dat de examinatoren die dit na gaan kijken óf in lachen uit gaan barsten, óf juist in tranen.
Maar nu ben ik dus vooral veel aan het zeuren over het vertalingsgedeelte. (dat ook nog iets te lang was trouwens) Het inhoudsgedeelte ging echter wel best aardig. Niet stuitend goed. Maar toch wel een voldoende denk ik. Voor het vertaalgedeelte waren 37 punten te behalen en voor het inhoudsgedeelte ook 37. Als je dus het inhoudsgedeelte perfect hebt gedaan, en het vertaalgedeelte bagger, zou je nog steeds een 5 kunnen halen... Eerst zien dan geloven.
Vrijdag geschiedenis. En mijn grenzeloze optimisme is van Pratchett's schijf geflikkerd.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten