Daarnet was het weer zover, een prachtige misunderstanding aan de keukentafel. Mijn jongste broertje, Camiel, (6 jaar) was even helemaal van zijn stuk.
Mijn mama vertelde net, in het algemeen, dat oma morgenavond komt. Waarna Camiel vraagt: "Wanneer komt oma"? (Hij is het enige blondje bij ons in het gezin, dus gewoonlijk steken we het daar op). Mama: "Morgenavond". Waarop Camiel voorzichtig vraagt: "Is dat vandaag?"...
Eigenlijk denk ik dat het ventje gewoon té hárd nadenkt. Hij drijft ons wel vaker tot hoofdpijn met moeilijke vragen, maar dat is dan meestal 's ochtends.
Stel, mama zegt 's avonds tegen Camiel: "morgen moet je weer naar zwemles", dan vraagt Camiel de volgende ochtend aan de ontbijttafel: "Is het vandaag morgen?"
Nu we, de rest van het gezin, er wat langer over na hebben gedacht, denken we het antwoord te weten.
"Ja, vandaag is het morgen, als het gísteren morgen was."
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten